Poziomy peptydu natriuretycznego w osoczu oraz ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i śmierci ad 5

Poziomy peptydów powyżej 80. percentyla były związane ze wzrostem ryzyka odpowiednio o współczynnik trzy i pięć. Istniały znaczące tendencje w kierunku zwiększającego się ryzyka niewydolności serca w trzech kategoriach wartości peptydu natriuretycznego typu B (skorygowany współczynnik ryzyka, 1,99 na przyrost kategorii, P = 0,009) i N-końcowych prozdrowotnych wartości peptydu natriuretycznego (skorygowany współczynnik ryzyka 1,93 na przyrost kategorii, P = 0,02). Wyniki były podobne w analizach, które dostosowywały się do wystąpienia pośredniego zawału mięśnia sercowego (skorygowane współczynniki ryzyka, 1,59 na SD przyrostu w logarytmicznych wartościach peptydu natriuretycznego typu B i 1,82 na SD przyrostu w log N-końcowych pro-przedsionkowych wartościach peptydu natriuretycznego; P <0,003 dla obu porównań) oraz w analizach ograniczonych do uczestników bez wcześniejszego zawału mięśnia sercowego (skorygowane współczynniki ryzyka, odpowiednio 2,02 i 2,0, P <0,001 dla obu porównań). Wykluczenie uczestników z poziomami peptydu natriuretycznego typu B ponad 80 pg na mililitr nie osłabiło wyników (skorygowany współczynnik ryzyka, 1,90 na SD przyrostu w wartościach logotypu natriuretycznego typu log B, P <0,001). Stężenia peptydów natriuretycznych w osoczu były również związane z ryzykiem migotania przedsionków (wzrost ryzyka o 66 do 72 procent na przyrost SD w wartościach log peptydowych) (Tabela 3 i Tabela 4). Wartości któregokolwiek z peptydów powyżej 80. percentyla były związane z podwojeniem ryzyka. Tendencje w trzech kategoriach wartości peptydów były istotne dla obu peptydów natriuretycznych typu B (skorygowany współczynnik ryzyka, 1,71 na przyrost kategorii, P = 0,004) i N-końcowy pro-przedsionkowy peptyd natriuretyczny (skorygowany współczynnik ryzyka, 1,46 na przyrost; P = 0,047). W analizach dostosowujących się do wystąpienia śródmiąższowego zawału mięśnia sercowego i niewydolności serca współczynnik ryzyka pozostawał znaczący: 1,49 na SD przyrostu wartości logotypu natriuretycznego typu log B (P = 0,001) i 1,59 na SD przyrostu w log N-końcowym pro -Podstawowe wartości peptydu natriuretycznego (P = 0,002).
Stężenie peptydu natriuretycznego typu B i N-końcowego przedsionkowego peptydu natriuretycznego w osoczu również przewidywało ryzyko udaru lub przejściowego ataku niedokrwiennego (skorygowane stosunki ryzyka odpowiednio 1,53 i 1,37 na przyrost SD w wartościach log peptydowych) (Tabela 3) i Tabela 4). Wartości powyżej 80 centyla były związane z podwojeniem ryzyka. Wystąpił znaczący trend w trzech kategoriach poziomów peptydu natriuretycznego typu B (skorygowany współczynnik ryzyka, 1,71 na przyrost kategorii, P = 0,01), ale nie na N-końcowym pro-przedsionkowym poziomie peptydów natriuretycznych (P = 0,27). Wyniki te nie uległy zmianie po dostosowaniu do wystąpienia pośredniego migotania przedsionków (dane nie pokazane). W przeciwieństwie do innych zdarzeń sercowo-naczyniowych ryzyko choroby wieńcowej nie wiązało się z poziomem peptydów natriuretycznych w osoczu (Tabela 3 i Tabela 4).
Wtórne analizy
Przeprowadzono dodatkowe analizy w celu zbadania, czy poziomy peptydów natriuretycznych przewidują ryzyko zdarzeń ze względu na ich związek ze zwiększoną masą lewej komory, średnicą lewego przedsionka lub dysfunkcją skurczową lewej komory. Korekta dla tych trzech zmiennych echokardiograficznych (oprócz współzmiennych klinicznych) osłabiła związek pomiędzy wartościami peptydu natriuretycznego typu log B i śmiercią (P = 0,29), wartościami peptydu natriuretycznego log B typu i pierwszymi ważnymi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi (P = 0,25) i logarytmiczne wartości N-końcowego przedratowego peptydu natriuretycznego i pierwsze istotne zdarzenia sercowo-naczyniowe (P = 0,32)
[patrz też: anastrozol, Choroba Perthesa, suprasorb ]
[patrz też: promazyna, donepezil, cyprofloksacyna ]
[przypisy: limitki aflofarm, ug zaleszany, igor michajłowski ]